Interview: Toko

Wie zijn en wat doet Toko?
Toko zijn Eva Dijkstra en Michael Lugmayr. Toko is een multidisciplinaire ontwerpstudio met de nadruk op print design.

Jullie zijn in 2001 begonnen in Rotterdam, maar nu alweer een paar jaar in Sydney. Waarom die overstap?
Na een jaar of 4 de studio runnen in Rotterdam hadden we sterk de behoefte om weer eens een andere avontuur aan te gaan. We hebben in het verleden al eens 1 jaar in Chicago gewoond en dat beviel enorm goed. Uit je comfort zone stappen is erg motiverend maar zeker niet altijd even makelijk. Desondanks wilden we weer dat avontuur aangaan, op zoek naar nieuwe impulsen, nieuwe inspiratie en een ander perspectief in dit geval alles op zijn kop, downunder. Sydney is een geweldige stad erg cosmopolitan en vol energie. We werden hier met open armen ontvangen door de ‘design community’ wat erg verfrissend werkte, zo hebben we hier onder andere 2 keer op Semi-Pemanent staan kletsen en hebben we inmiddels al een kleine fan-base.

Wie zijn je helden?
Eerlijk gezegd zijn we niet zo van helden… maar als we toch met wat namen moeten schermen dan zijn dat:
Barry McGee, Kashiwa Sato, Kenya Hara, Tokujin Yoshioka, KDa, Telefon tel aviv, Apparat, Tadanori Yokoo, Derrick May, Collider Sydney, Ludwig Mies van der Rohe, Le Corbusier en vele anderen….

Zien we die invloed ook terug in het werk van Toko?
Niet noodzakelijk, zoals je ziet zijn veel van onze ‘helden’ niet noodzakelijk ontwerpers.
Kunst, architectuur en muziek zijn zeker grote invloeden veel meer dan grafisch ontwerpen eigenlijk.

Voor het jaarverslag van de gemeente Den Haag hebben jullie de data vormgegeven als individuele kunstwerken, welke teruggrijpen op het modernisme. Die invloed van het Modernisme is iets dat duidelijk terug te zien is in jullie werk, ervaar je dat ook zo? Is dat iets waar je voor kiest?
Welke ontwerper is niet bewust of onbewust beinvloed door modernisme? Eigenlijk geeft het alleen maar aan hoe weinig we hebben kunnen toevoegen aan deze stroming. Na jaren van overdaad (resultaat van nieuwe photoshop en illustrator filters) heerst er weer een soort van rust. Eerlijk gezegd zijn wij hier helemaal niet zo mee bezig. Wanneer wij iets ontwerpen staat concept centraal en dan de uitwerking. Deze is vaak ‘eenvoudig’ omdat het concept beter tot zijn recht komt en wij simpelweg niet van teveel toeters en bellen houden en dit wordt dan omschreven als Modernisme, prima maar het is niet onze referentie.

Hoe ziet de ideale opdracht eruit?
Moeilijke vraag… vrijheid, meerder disciplines, omvangrijk en natuurlijk goed betaald.

Ooit heb ik een Code Magazine gekocht, puur vanwege de vormgeving. Kun je uitleggen hoe ongeveer tot stand gekomen?
Code magazine is in een belachelijk korte tijd tot stand gekomen in nauwe samenwerking met Peter van Rhoon de man achter het blad. Tja hoe komt zoiets tot stand? Niet veel anders dan andere projecten, veel communicatie onderling, research en het vinden van een void. Vooral het vinden van een void was een belangrijk aspect van het process, waar en hoe kun je in een verzadigde magazinemarkt nog toppen.

In het boek Super Holland Design is ook een tweetal pagina’s gewijd aan Confused Type. Is dat iets waar we nog meer van gaan horen?
Confused Type is een project waar we onze eigen projecten onder kunnen brengen. We hebben altijd lopen experimenteren met typo maar eigenlijk een beetje zonder doel. Confused Type moet dat wat meer richting aan geven. Momenteel zijn we bezig met wat prints te produceren (te koop op onze site) en een expositie komt er ‘hopelijk’ ook snel. Dus ja daar ga nog meer van horen…